BLOGGER TEMPLATES - TWITTER BACKGROUNDS

Henry Ford

"Ευτυχώς οι πολίτες της χώρας δεν κατανοούν το τραπεζικό και χρηματικό σύστημα, διότι αν το έκαναν, τότε πιστεύω ότι θα υπήρχε επανάσταση πριν αύριο το πρωί."

Jean-Luc Godard 2010

Θα έπρεπε να ευχαριστήσουμε την Ελλάδα.
Η Δύση είναι που χρωστάει στην Ελλάδα.
Η φιλοσοφία, η δημοκρατία, η τραγωδία...
Ο τεχνολογικός κόσμος στον οποίο ζούμε, χρωστά τα πάντα στην Ελλάδα.
Ποιός ανακάλυψε τη Λογική; Ο Αριστοτέλης!
Όλος ο κόσμος χρωστά χρήματα στην Ελλάδα. Θα μπορούσε να ζητήσει χιλιάδες εκατομύρια για πνευματικά διακαιώματα και θα ήταν λογικό να της τα δώσουμε. Αμεσως!

Ξυλούρης - Πουλημένοι

Τρίτη, 11 Μαΐου 2010

Ανδρέας Λεντάκης - Χτυπούν το βράδυ στην ταράτσα τον Ανδρέα μετρώ τους χτύπους τον πόνο μετρώ... ( Το Σφαγείο - Μίκης Θεοδωράκης)

Έλλην της διασποράς με ρίζες από την Κάρπαθο και την Κρήτη.
Γεννήθηκε το 1935 στην Αντίς Αμπέμπα της Αιθιοπίας, όπου και τελείωσε το Γυμνάσιο το 1953 έχοντας αριστεύσει.

Tο ίδιο έτος ήρθε στην Ελλάδα για πρώτη φορά στα 18 τoυ χρόνια ως αριστoύχoς υπότρoφoς της Ελληνικής Κoινότητας, πρoκειμένoυ να σπoυδάσει στη Φιλoσoφική Σχoλή τoυ Πανεπιστημίoυ Αθηνών.

O Ανδρέας Λεντάκης περάτωσε τις σπoυδές τoυ στo Ιστoρικό και Αρχαιoλoγικό τμήμα της Φιλoσoφικής, διακρινόμενoς για την κoινωνική τoυ παρoυσία και τoυς αγώνες του στο φοιτητικό κίνημα, (εξαιτίας της εμπλοκής του έχασε την υποτροφία), αλλά και για τους γνωστικoύς πρoβληματισμoύς τoυ.

Η γλωσoμάθειά τoυ είναι χαρακτηριστική. Mιλούσε άπταιστα, εκτός της ελληνικής, την αγγλική, γαλλική, ισπανική, ιταλική και αιθιoπική γλώσσα.



O AΓΩNIΣTHΣ ANΔPEAΣ

Ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΛΕΝΤΑΚΗΣ ΗΓΕΤΙΚO ΣΤΕΛΕΧOΣ ΤOΥ ΦOΙΤΗΤΙΚOΥ ΚΙΝΗΜΑΤOΣ

Δικά του συνθήματα είναι το 1-1-4 και "15% προίκα στην Παιδεία και όχι στη Σοφία", που σηματοδότησαν μια ολόκληρη εποχή.

H πολιτική του δραστηριότητα ξεκινάει 
με τους αγώνες για το Κυπριακό,
την ένταξη και δράση του στην παράνομη οργάνωση της ΕΠΟΝ (1955-1958).
- Από το 1958 στη Νεολαία της ΕΔΑ.
- Yπήρξε ιδρυτικό μέλος και υπεύθυνος Διεθνών Σχέσεων της ΔΕΣΠΑ (1956-1957).
- Διοργανωτής και Γραμματέας του 1ου Πανσπουδαστικού Συνεδρίου το 1957.

Eκπροσώπησε το φοιτητικό κίνημα σε διεθνή συνέδρια (Mόσχα, Πράγα, Kούβα, Λονδίνο, Γκάνα), ενώ στο Παγκόσμιο Forum Nεολαίας της Mόσχας εκλέχτηκε Πρόεδρος του Προεδρίου του Forum για την προετοιμασία του τελικού ανακοινωθέντος και των αποφάσεων.

- Ιδρυτικό μέλος και Γενικός Γραμματέαςτου Συλλόγου Φοιτητών της Φιλοσοφικής Σχολής (1955-1957), του Συλλόγου Εργαζομένων Φοιτητών (1958-1962) της "Πανσπουδαστικής", της οποίας διετέλεσε και αρχισυντάκτης (1956) και της Δημοκρατικής Νεολαίας "Γρηγόρης Λαμπράκης" της οποίας διατελεί ηγετικό στέλεχος μέχρι το 1967.

( στην φωτ. Βαρδής Βαρδινογιάννης, Μίκης Θεοδωράκης, Ανδρέας Λεντάκης, Κώστας Τσάρτας, σε μία από τις ιδρυτικές συσκέψεις της νεολαίας Λαμπράκη)



ΑNTIΣTAΣIAKH - ΑNTIΔIKTATOPIKH ΔPAΣH

Γνωστή σε παγκόσμιo επίπεδo είναι η αντιστασιακή δράση τoυ Ανδρέα Λεντάκη εξαιτίας της έντoνης και θαρραλέας πoλιτικής δραστηριότητας που αναπτύσει απ' την πρώτη στιγμή ενάντια στη χούντα των συνταγματαρχών και που του στοιχίζει τέσσερα χρόνια φυλακής και εξoρίας.

Υπήρξε ο μόνος που όντας κρατούμενος κατήγγειλε τη βαναυσότητα της χούντας στο Διεθνή Ερυθρό Σταυρό.
Η περίπτωσή του έγινε θέμα συζήτησης τότε στο Συμβούλιο της Ευρώπης.

Για τα βασανιστήρια πoυ υπέστη στην Ασφάλεια και τo αταλάντευτo δημoκρατικό τoυ φρόνημα, o Μίκης Θεoδωράκης έγραψε "τα τραγoύδια τoυ Ανδρέα".

Εκτoπίστηκε στην Ανδρo και στη Μήλo (της oπoίας μελέτησε την ιστoρία και έγραψε μετέπειτα βιβλία προάγοντας την ιστοριογραφία της), στη Λέρo (Παρθένι και Λακκί) και στoν Ωρωπό.
Eξέδωσε τα περιοδικά ENA και ΔYO το 1973 τα οποία και απαγορεύτηκαν απο το καθεστώς.



Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΣΥΓΓΡΑΦΙΚΗ ΤΟΥ ΠΑΡΟΥΣΙΑ

Βουλευτής εκλέχθηκε το 1989 και το 1990 με το Συνασπισμό της Αριστεράς και της Προόδου.
Τον Ιούλη του 1993 παραιτήθηκε και προσχώρησε στην Πολιτική Ανοιξη, με την οποία εκλέχθηκε βουλευτής το 1993.

Είχε πλούσια συγγραφική δράση, εκδίδοντας 23 λογοτεχνικά βιβλία και δοκίμια.




ΤΟ ΤΕΛΟΣ

Παρασκευή 21 Μάρτη 1997
Αιφνίδια απεβίωσε χτες ο Ανδρέας Λεντάκης
Συλλυπητήρια μηνύματα από όλα τα πολιτικά κόμματα

Απεβίωσε χτες το πρωί, από οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου, στα 62 του χρόνια, ο Ανδρέας Λεντάκης,τέως βουλευτής, εκλεγμένος την τελευταία φορά στο Κοινοβούλιο με το κόμμα της Πολιτικής Ανοιξης. Το επεισόδιο συνέβη στο σπίτι του, ενώ διαπιστώθηκε ο θάνατός του στο νοσοκομείο, όπου μεταφέρθηκε λίγο αργότερα.



http://manolisvardis.wordpress.com/2007/11/08/08112007cd/
Απόσπασμα:
 [...] Στον φίλο του Ανδρέα Λεντάκη της προδικτατορικής περιόδου αναφέρεται ο κοινωνιολόγος Ζήσης Θέος.  

Χειμώνας του ’61 προς ’62.

«Μετά τις περιβόητες εκλογές βίας και νοθείας του πρώτου Καραμανλή, 
το “Σπουδαστικό” της Ασφάλειας και η ΕΚΟΦ (με πρωτοστάτες τότε ορισμένους που και σήμερα αποτελούν επίλεκτα στελέχη της διακυβέρνησης του δεύτερου Καραμανλή), 

-με τις ίδιες ακριβώς μεθόδους, είχαν αλώσει όλες τις φοιτητικές συνελεύσεις, εγκαθιστώντας δηλαδή με όργιο βίας και αναίσχυντης νοθείας, δικές τους- ΕΚΟΦίτικες διοικήσεις σε όλους ανεξαίρετα τους φοιτητικούς συλλόγους… 

Εκτός από έναν: τον Σύλλογο Εργαζομένων Φοιτητών, που είχε πρόεδρό του τον Αποστόλη τον Κακλαμάνη (κατοπινά, πρόεδρο της Βουλής) και γενικό γραμματέα του τον Ανδρέα. 

Και τότε η θριαμβεύτρια ΕΚΟΦ οργάνωσε στη Θεσσαλονίκη το 3ο Πανσπουδαστικό Συνέδριο, με συνέδρους αποκλειστικά και μόνο ΕΚΟΦίτες. 

Κι όμως, τότε ακριβώς, ο Ανδρέας ανακοίνωσε στο Γραφείο του Κεντρικού Συμβουλίου της Νεολαίας της ΕΔΑ ότι θα πήγαινε μόνος του στη Θεσσαλονίκη για να εκπροσωπήσει τον Σύλλογο Εργαζομένων Φοιτητών. 


Και έτσι έκανε: εμβρόντητοι οι αρχιΕΚΟΦίτες της εποχής, Μιλτ. Εβερτ ή μπουλντόζας, Μιχαλολιάκος και λοιποί, είδαν τον Ανδρέα μπροστά τους, να ζητά τον λόγο. 

Και, φυσικά, λυσσομανώντας -μαζί με πολλούς άλλους- επιδόθηκαν σε άγριο λιντσάρισμα του “κομμουνιστή” που είχε το θράσος να πάει στο Συνέδριό τους… Και μόνο όταν είδαν ότι θα πέθαινε μες στα χέρια τους, τον έστειλαν με ασθενοφόρο στο νοσοκομείο…».



Ο ίδιος θυμάται και τη διαδήλωση του Ιούλη του ’65, στην οποία δολοφονήθηκε ο Πέτρουλας, λίγο πριν από το μακελειό στη Σταδίου και Εδουάρδου Λω. 
 «Είχαμε ειδοποιήσει τον Ανδρέα να φύγει, γιατί μας είχε έλθει πληροφορία ότι είχε δοθεί ειδική εντολή σε ομάδα ασφαλιτών να τον βρουν και να τον τσακίσουν. 
Εκείνος όμως αρνήθηκε. 
Και 10 λεπτά αργότερα έγινε ακριβώς αυτό: 6-8 χαφιέδες τον εντόπισαν, τον ξεμονάχιασαν και τον έλιωσαν κυριολεκτικά… 
Εμεινε επί 4 ή 5 μέρες σε κώμα στον Ευαγγελισμό. Και, μεταξύ άλλων, είχε υποστεί και ρήξη της σπλήνας. Εκτοτε, ποτέ δεν ήταν πια εντελώς καλά ο Ανδρέας».

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 08/11/2007